Δ649 Γλαύκος Αλιθέρσης: Το πρόβλημα του Καβάφη. Αλεξάνδρεια, έκδοση Σπύρου Ν. Γρίβα. 1934.
17, 5 × 13 εκ. ~ 72 σ. (71 + 1 λ.)
Αφιερώνεται: «Στον συναγωνιστή μιας ιδέας Γ. Κ. Κατσίμπαλη».
Βλ. και Κριτική, Μάιος και Ιούνιος 1979, 185 και 225-226 αντιστοίχως. Πβ. Δ829.
ΚΡΙΣΕΙΣ:
Δ649.0 Αριστό [Αγ. Αριστοκλής], «Η … εξόρμησις», Ταχυδρόμος, 8.12.1934.«[…] Θα πω, λοιπόν, κι εγώ στον καλό μου φίλο Γλαύκο Αλιθέρση, που έβγαλε αυτές τις μέρες ένα βιβλίο για τον Κώστα Καβάφη, ότι το έβγαλε με καθυστέρησι, που δεν τιμά πολύ το θάρρος του. […] Ο συγγραφεύς καταπιάνεται με την περιγραφή και την ψυχολόγησι των αδυναμιών του ποιητή. Δεν θα τον κατηγορούσε κανείς γι’ αυτό, όπως και για την δυσμενή κριτική για το καβαφικό έργο, αν το βιβλιαράκι του το έγραφε, το ετύπωνε και το εκυκλοφορούσε ζώντος του ποιητού. […] Με τον μακαρίτη Καβάφη συνέβαινε κάτι πολύ περίεργο – ας το πούμε έτσι για να μη το πούμε διαφορετικά. Όλοι επήγαιναν και τον έβλεπαν στο σπίτι του, όλοι έπιναν την μαστίχα του, όλοι εφωτίζοντο κάτω απ’ τα ωχρά του κεριά, όλοι απελάμβαναν την διαλεκτική του, όλοι τον επανηγύριζαν μπροστά, και οι περισσότεροι ξεχνούσαν τα πάντα, όταν ευρίσκοντο έξω απ’ την πόρτα του. Αυτό μόνο; Τότε τον επέκριναν δριμύτατα ως ποιητή, του ανέσκαπταν τον ιδιωτικό βίο, του εμιμούντο την ιδιόρρυθμη, αγγλίζουσαν λιγάκι, ομιλία του, τον έλεγαν ηθοποιό ... και την επομένην ή την μεθεπομένην πάλιν κοντά του. [...] Βλέπετε, δεν κάμνω κριτική του βιβλίου του. Αυτό είναι άλλο. Γράφω μόνο, με λύπη δε, γι’ αυτήν όλην την περί Καβάφη κριτικήν – δεν είναι μόνος ο Αλιθέρσης – που επερίμενε τον θάνατον του ποιητού για την εξόρμησι του βιβλιοπωλείου… Κατηγορούσαν τον Καβάφη για μεγάλη έλλειψι θάρρους, προκειμένου να εκφέρη μια γνώμη επάνω στο έργο ενός διανοουμένου και ιδίως ποιητού. Και δεν είχαν άδικο. Αλλά γιατί επαναλαμβάνουν το ελάττωμα του ποιητού, βελτιωμένον … επί τα χείρῳ;»
Δ649.1 Κλ. Δ.: Η επισκόπηση της εβδομάδος. Το πρόβλημα του Καβάφη. Παναιγύπτια Αλεξάνδρειας 6 / 306 (48) (29 Δεκ. 1934) 14.
Δ649.2 Μιχ. Ροδάς: Το πρόβλημα του Καβάφη. Ελεύθερον Βήμα, 31 Δεκ. 1934.
Δ649.3 Σ. Σκίπης: Το πρόβλημα του Καβάφη. Η Βραδυνή, 4 Ιαν. 1935.
Δ649.4 Αιμ. Χ[ουρμούζιος]: Το πρόβλημα Καβάφη, μελέτη του κ. Γλ. Αλιθέρση. Η Καθημερινή, 7 Ιαν. 1935.
Δ649.5 Αντ. Ιντιάνος. Κυπριακά Γράμματα 1 (15 Φλεβ. 1935) 357-360.
Δ649.6 L. Roussel. Libre 148-149 (Φεβρ.-Μάρτ. 1935) 1203-1204.
Δ649.7 Λώρος Φαντάζης. Η Νέα Εποχή 2 (Απρ. 1935) 26-28.
Δ649.8 D. Astériotis [= Ph. Lebesgue]: Lettres néo-grecques. Mercure de France Παρισιού 260 (1 Ιουν. 1935) 431.
Δ649.9 Μια κριτική για τη νεοελληνική φιλολογία. Άρθρο του Φιλέας Λεμπέσκ στο «Μερκύρ ντε Φρανς». Νεοελληνικά Γράμματα 14 (14 Ιουλ. 1935). [Ανώνυμη μτφρ. του Δ649.8.]
Δ649.10 Α. Καραντώνης. Τα Νέα Γράμματα 1 / 10 (Οχτ. 1935) 572-576.
Δ649.11 Τεύκρος Ανθίας, «Από τας εφετεινάς διαλέξεις. Ο Γλαύκος Αλιθέρσης και το έργο του», Ελευθερία, 23.3.1938.«[...] Στο Πρόβλημα του Καβάφη λ.χ. έρχεται ν’ ανατρέψει ολόκληρο καθεστώς που δημιουργήθηκε γύρω από τον αλεξαντρινό ποιητή, με μια πολεμική πολύ προκλητική. Κι όμως, ο λίβελλος αυτός δεν αφήνει πουθενά την υποψία ότι ο Γλαύκος Αλιθέρσης κινήθηκε από ταπεινά προσωπικά ελατήρια ενάντια στον Καβάφη. Πουθενά δεν φαίνεται η προσωπική εμπάθεια, κι είναι μ’ αυτό δημιουργική η άρνησή του. Κεντρίζει την προσοχή μας και κινητοποιεί τη σκέψη μας απάνω σ’ ωρισμένα αδύνατα σημεία της καβαφικής ποίησης, μας παρουσιάζει τον Καβάφη “χωρίς μεταφυσική” – όπως άλλωστε έκαμε κι ο γνωστός αλεξαντρινός κριτικός Τίμος Μαλάνος – μας εξηγεί καμπόσους γρίφους της βαθύτερης ουσίας του καβαφικού έργου και γενικά τοποθετεί μ’ ένα δικό του τρόπο το καβαφικό πρόβλημα. Όπως έγραψα και άλλοτε, δεν συμφωνώ απόλυτα με τον Γλαύκο Αλιθέρση, που αρνιέται πέρα ώς πέρα τον ιδιόρρυθμο αλεξαντρινό ποιητή. Κι όπως η κριτική αυτή εργασία του, παρ’ όλη της την καυστικότητα, μου είναι συμπαθητική. Την παίρνω σα μια θαρραλέα έκφραση γνώμης, που δεν είναι διόλου ανεδαφική, αφού απορρέει από ντοκουμέντα – αδιάφορο, τονίζω, αν αυτά έχουν μικρή ή μεγάλη αξία. […]»
Δ2278 , Δ655
