Βιβλιογραφία Κ.Π. Καβάφη (1886-2010)

Δ421 Numéro special consacré au poète Alexandrin C. P. Cavafy. La Semaine égyptienne Καΐρου (25 Απρ. 1929).

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ [Όπου δεν δίδεται τίτλος, το κείμενο αποτελεί γνώμη για τον Κ.]:
Δ421.α Le poète C. P. Cavafy [φωτογραφία = Γ40], 3.
Δ421.β R. A. Furness: [Αρχαιοελληνικό τετράστιχο επίγραμμα για τον Κ.], 3.
Δ421.γ Cavafy vu par différents artistes [= οκτώ συνολικώς σκίτσα του ποιητή· βλ. Γ64, Γ67, Γ70, Γ72, Γ73, Γ74, Γ75, Γ76], 4-5.
Δ421.δ Trois poèmes autographes du poète Cavafy. Διακοπή, Φωνές, Επιθυμίες, 5 [= Α334].
Δ421.ε [22 ποιήματα του Κ. μεταφρασμένα στα γαλλικά από διάφορους μεταφραστές· βλ. Β31], 6-11.
Δ421.στ Karl Dieterich, 11.
Δ421.ζ Jean Gryparis, 11.
Δ421.η Niaka: Cavafy, 12.
Δ421.θ Bonamy Dobrée: C. P. Cavafy, Alexandrian, 13.
Δ421.ι J. R. Fiechter: [Επιστολιμαίες απόψεις για τον Κ.], 14.
Δ421.ια Ath. Politis: C. P. Cavafy, 15-17. [Προδημοσίευση, σε γαλλική μορφή, κεφαλαίου από τον δεύτερο τόμο του βιβλίου του Αθ. Πολίτη· βλ. Δ466.]
Δ421.ιβ Ménos Philindas: Cavafy est grand, 17.
Δ421.ιγ G. Duhamel, 17.
Δ421.ιδ Alkys Thrylos, 17.
Δ421.ιε M. Malakassis, 17 [= Δ224.κα].
Δ421.ιστ E. M. Forster (μτφρ. από τα αγγλικά: C. Mauron): Dans la rue Lepsius, 18. [Γαλλική μτφρ. της αρχής του Δ152.]
Δ421.ιζ D. Vernardakis, 18. [Πβ. Δ598.]
Δ421.ιη H. Pernot, 18.
Δ421.ιθ Nicos Cazandzakis: [Γαλλική μτφρ. του γνωστού χαρακτηρισμού, από το Δ333], 18.
Δ421.κ Oscar Grojean, 18.
Δ421.κα Photos Yofilis, 19.
Δ421.κβ Mariette Minoti [sic], 19.
Δ421.κγ Philéas Lebesgue: La poésie de Constantin Kavafis, 19.
Δ421.κδ Constantin Photiadès, 19.
Δ421.κε A. Leondis, 19.
Δ421.κστ Stavros Stavrinos, 19.
Δ421.κζ Jean Piéridis: [Σχόλια για την καβαφική ποίηση], 20.
Δ421.κηYvonne Laeufer, 20.
Δ421.κθ Théo Lévi: Le poète Cavafy, 21.
Δ421.λ Poly Modinos: Ma première rencontre avec l’œuvre de Cavafy, 21.
Δ421.λα Michel Rodas: [Σύντομη γνώμη για τα «Κεριά»], 21.
Δ421.λβ Atanasio Catraro: Constantin Cavafy et la renaissance de la poésie néo-grecque, 22.
Δ421.λγ Panos Stavrinos, 22.
Δ421.λδ Makis Antéos: [Σχόλια για την καβαφική ποίηση], 23-24.
Δ421.λε N. Hayer-Boufidis: [Σχόλια για την καβαφική ποίηση], 24.
Δ421.λστCh. Nomicos, 24.
Δ421.λζ Dr. Hesseling, 24.
Δ421.λη Vassos Iliadis, 24.
Δ421.λθ Rica Singopoulo: [Απόσπασμα από ανέκδοτη μελέτη της για τη φιλολογική κίνηση της Αλεξάνδρειας], 25-26.

Το αφιέρωμα ανατυπώθηκε το 1983 από το ΕΛΙΑ [= Δ2693].

ΣΧΟΛΙΑ:
Δ421.1 Σημειώματα. Αλεξανδρινή Τέχνη 3 / 4 (Απρ. 1929) 157-159.
Δ421.2 Ο Ανάλατος, «Στήλη ανάλατος», Ταχυδρόμος, 28.4.1929.«Με συγκίνησιν και ειλικρινές ενδιαφέρον έμαθον πάντες οι λόγιοι και διανοούμενοι της Αλεξανδρείας ότι ο προσφιλής ποιητής κ. Καβάφης απέκτησεν από της τελευταίας Αιγυπτιακής Εβδομάδος σοβαρώτατον ... λεύκωμα. Την σχετικήν ανάλυσιν προς ανακάλυψιν της ποσότητος του λευκώματος ανέλαβεν, ως επληροφορήθημεν, ο κοινός φίλος χημικός κ. Πετρίδης, του οποίου την σχετικήν έκθεσιν θα δημοσιεύσωμεν μόλις μας σταλή. Ιδιαιτέραν εντύπωσιν προξενεί η αλλοίωσις της μορφής και των χαρακτηριστικών του κ. Καβάφη μετά την ανακάλυψιν του λευκώματος υπό του διακεκριμένου ιατρού του Καΐρου κ. Σταυρινού. Η αλλοίωσις καταφαίνεται εις την εικόνα του ποιητού, την δημοσιευομένην εις την πρώτην σελίδα του λευκώματος, όπου ο ποιητής φαίνεται νέος και ωραίος, και εις τας διαφόρους σκιαγραφίας αυτού των επομένων δύο σελίδων, όπου ο κ. Καβάφης φέρει καταφανή ίχνη του λευκώματος εις τους κροτάφους.»

Δ572 [Ανωνύμως:] Όχι όποιος-όποιος. Παναιγύπτια Αλεξάνδρειας 5 / 224 (5 Μαΐου 1933) 1.

Νεκρολογία και ολίγα για την κηδεία. Εμπεριέχει και το Γ70.

Δ573 [Ανωνύμως:] Υιοθετούμεν ασυζητητί. Παναιγύπτια Αλεξάνδρειας 5 / 224 (5 Μαΐου 1933) 1.

Αναδημ. η επιστολή Γκαστών Ζανανίρι (βλ. Δ568), και ανάλογη επιστολή-συνηγορία του Γ. Παπουτσάκη.

Δ611 Hommage au poète Constantin Cavafy. La Semaine égyptienne Καΐρου 7 / 25-26 (1 Ιουλ. 1933).

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
Δ611.α Georges Duhamel: [Γνώμη για τον Κ.], 1.
Δ611.β Alec. Jerom: Composition inspirée du poème de Cavafy «Les cierges», 1 [= Γ198].
Δ611.γ Arsène Yegarth: Constantin Cavafy, 2-3.
Δ611.δ Gaston Zananiri: Souvenirs. C. P. Cavafy, 3-4.
Δ611.ε Quelques poèmes de Cavafy, 5-9. [Δημοσιεύονται, σε γαλλική μτφρ. διαφόρων, 21 ποιήματα. Βλ. Β45.]
Δ611.στ Ahmed Rassim: C. P. Cavafy, 9.
Δ611.ζ Jean Moscatelli: Leçon de Cavafy, 10.
Δ611.η G. Sarkissian: Cavafy, 10.
Δ611.θ Georges Pratsica: Lettre d’Athènes. Constantin Cavafy, 11.
Δ611.ιEloy Trouvère: C. P. Cavafy, 12-13.
Δ611.ια Ivo Barbitch: Sur Cavafy, 13.
Δ611.ιβ G. L. Arvanitakis: C. P. Cavafy, 13.
Δ611.ιγ Ch. A. Christodoulidis: À la mémoire de Cavafy. La commémoration du Caire, 14. [Περιγραφή και σχόλια για το Δ594.]
Δ611.ιδ Eloy Trouvère: La commémoration d’Alexandrie, 15. [Περιγραφή και σχόλια για το Δ610.]

Περιλαμβάνονται επίσης σκίτσα του ποιητή, φωτογραφίες του σπιτιού του, καθώς και αυτόγραφό του (= Α384). Το αφιέρωμα ανατυπώθηκε φωτοστατικά το 1983 από την Εταιρεία Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου. Βλ. Δ2693.

Δ1559 Σταύρος Καρακάσης: Κ. Π. Καβάφης. Μελέτη. Δίφρος 1963.

21,5 × 14,5 εκ. ~ 92 σ.
Περιλαμβάνει και 4 επιστολές Κ. προς Καρακάση. Πβ. Α492. Φωτοστατική ανατύπ.: Δ2286.

ΚΡΙΣΕΙΣ:
Δ1559.0 «Ακόμη ένα βιβλίο για τον Καβάφη», Ταχυδρόμος, 7.7.1963. “Διαβάζουμε στο αθηναϊκό Έθνος τα παρακάτω: “Από τις εκδόσεις ‘Δίφρος’, σε πολύ φροντισμένη έκδοση, εκυκλοφόρησε το βιβλίον Καβάφης του αιγυπτιώτου συγγραφέως και προσωπικού φίλου του μεγάλου αλεξανδρινού ποιητού Σταύρου Καρακάση. Το βιβλίον αυτό είναι μια ξεχωριστή παρουσία στο έτος που συμπίπτουν δύο επέτειοι του Καβάφη”. Ερώτημα: Ποιος θα μας δώσει την ακριβή ορολογία του όρου “προσωπικός φίλος του αλεξανδρινού ποιητού”; Γιατί τελευταία οι φίλοι αυτοί γίνηκαν τόσοι, ώστε θα τους συστήναμε να ιδρύσουν σωματείο για να “κατοχυρωθούν”». Βλ. Δ1559.
Δ1559.1 Κ. Φ. Επιθεώρηση Τέχνης 18 / 103 (Ιούλ. 1963) 106.
Δ1559.2 Πέτρος Χάρης: Τα νέα βιβλία. Ελευθερία, 1 Σεπτ. 1963.
Δ1559.2.β «Βιβλία Αιγυπτιωτών. Κρίσεις του κ. Αντρέα Καραντώνη», Ταχυδρόμος, 8.9.1963. Ο Α. Καραντώνης παρουσιάζει τα βιβλία των Μ. Γιαλουράκη, Ιστορία των ελληνικών γραμμάτων στην Αίγυπτο, και Στ. Καρακάση, Καβάφης. Το κείμενο καταλήγει με τα παρακάτω: «Στην εποχή του Καβάφη κυριαρχούσε ο αισθηματικός λυρισμός. Αυτός επέβαλλε στην ποίηση την τραγικά συγκινημένη σκέψη, έθιξε προβλήματα συνειδήσεως και υπάρξεως και υιοθέτησε μια έκφραση χαμηλόφωνη, μετρημένη, λιτή, γυμνή, άμεση, καθόλου πομπώδη: Το ύφος και την έκφραση που έχουν τα σοφά ρητά, όχι του λαού αλλά των αρχαίων φιλοσόφων και λογίων».
Δ1559.3 Μαν. Γιαλουράκης. Ταχυδρόμος Αλεξάνδρειας, 25 Σεπτ. 1963.
Δ1559.4 Δημοσθ. Ζαδές. Ηπειρωτική Εστία 14 / 161-163 (Σεπτ.-Νοέμβρ. 1965) 752.
Δ1559.5 Τάκης Δόξας: «Ο Καβάφης», μια ακόμα αντεπίθεση. Ελληνικά Θέματα 9 (Φεβρ. 1964) 80.
Δ1559.6 Κύπρος Χρυσάνθης. Πνευματική Κύπρος Λευκωσίας 5 / 60 (Σεπτ. 1965) 331-332.