Βιβλιογραφία Κ.Π. Καβάφη (1886-2010)

Εύρεση Βιβλιογραφικής Αναφοράς


Βρέθηκε 1 αποτέλεσμα.



  • Δ391 Ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής Κ. Π. Καβάφης. Τρία σημειώματα διά την ιδιόρρυθμον ποίησίν του και μερικά δείγματά της. Εσπερινή, 23 Ιουλ. 1928.

    Δ391 Ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής Κ. Π. Καβάφης. Τρία σημειώματα διά την ιδιόρρυθμον ποίησίν του και μερικά δείγματά της. Εσπερινή, 23 Ιουλ. 1928.

    Ολοσέλιδο αφιέρωμα. Περιέχει:
    Δ391.α Μ. Βαϊάνος: Προλογικό σημείωμα περί Καβάφη.
    Δ391.β Α. Εμπειρίκος-Κουμουνδούρος: Η ποίηση του Καβάφη. [Μτφρ. του *Δ375.]
    Δ391.γ Ρίκα Σεγκοπούλου: Ο Καβάφης.

    Δημοσιεύονται επίσης: σκίτσο του ποιητή από τον Μαλέα (= Γ64) και επτά καβαφικά ποιήματα (= Α322).


    ΣΧΟΛΙΑ:
    Δ391.1 Περιοδικά και εφημερίδες. Νέα Εστία 4 (15 Αυγ. 1928) 765. [Παρέχεται η πληροφορία πως ύστερα από δυσμενή σχόλια του περ. Ίσις για το άρθρο της Ρίκας Σεγκοπούλου, η τελευταία υπέβαλε μήνυση επί εξυβρίσει.]
    Δ391.2 [Ηρακλής Λαχανοκάρδης], «Αντί απαντήσεως», Ίσις, 28.7.1928.«Κάποια κυρία Ρίκα Σεγκοπούλου, μια γυναίκα που της εκόλλησεν η τορεμή [toremi] αρρώστεια να εγκαταλείψη το σπιτικό της και να ασχολήται από τινων ετών στη λογοτεχνία και στη λατρεία της ποιήσεως του Καβάφη, εδημοσίευσεν εις την αθηναϊκήν Εσπερινήν του κ. Πέτρου Γιάνναρου άρθρον της διά του οποίου υβρίζει βάναυσα ένα σωρό αλεξανδρινό κόσμο εκ του κύκλου των γραμμάτων και των τεχνών, προς τον μοναδικόν σκοπόν να θυμιατίση ωρισμένους ιδικούς της, τον Καβάφην, τον Γιάγκο Πιερίδη, τον ιατρό Παπουτσάκη, τον Ν. Φύλλα, τον Μ. Ανταίο, τους μόνους γίγαντας της Αλεξανδρινής λογοτεχνίας. Η αθυρόστομη αυτή κυρία, που έως προ ολίγου ακόμη καιρού με δάκρυα στα μάτια μάς εξελιπάρει κάθε εβδομάδα να δεχθώμεν προς δημοσίευσιν τα οικτρά προϊόντα της φιλολογικής της παραγωγής, υβρίζει τώρα με το ίδιον άρθρον της και την Ίσιδα ως φύλλον ασήμαντον, αποβλέπον εις σκοπούς εμπορικούς (πράγματι η Ίσις αποτελεί έντιμον δημοσιογραφικήν επιχείρησιν, συντηρουμένην διά των ιδίων της δυνάμεων, εν αντιθέσει προς το μηνιαίον περιοδικόν της Κας Σεγκοπούλου, το οποίον εκδίδεται τῃ επιχορηγήσει της καβαφικής προπαγάνδας). Προς στιγμήν, μας ήλθεν ο πειρασμός να απαντήσωμεν καταλλήλως και να μετρήσωμεν το ανάστημά μας και το της εφημερίδος μας προς τα της εν λόγῳ κυρίας. Αλλά κατόπιν εσκέφθημεν ότι δεν θα ήξιζε τον κόπον ούτε το πρόσωπον ούτε το θέμα ώστε να συζητήσωμεν στα σοβαρά. Άλλωστε και η Εσπερινή των Αθηνών διέκρινε πολύ καλά τα πράγματα και ετοποθέτησε το φιλολογικόν άρθρον της Κας Σεγκοπούλου εκεί όπου έπρεπε: Παραπλεύρως ενός άλλου πολύ ωραίου και πολύ χρησίμου άρθρου υπό τον τίτλον “Ντομάτες παραγεμιστές”. Αλλ’ ανεξαρτήτως των ανωτέρω, τα οποία αντιπροσωπεύουν τας γνώμας του γράφοντος την Ίσιδα, ο κ. Θωμάς Κακαλίδης, ή Μινοράκι, πρίγκηψ των αλεξανδρινών ποιητών, επιμένει ανενδότως να απαντήσει αυτός εις την Καν Σεγκοπούλου και εις το φιλολογικόν της άρθρον. Υποχωρούμεν προ της επιμονής του κ. Κακαλίδη, όστις καθ’ εβδομάδα τέρπει τους αναγνώστας της Ίσιδος με την φιλοσοφικήν του σάτιραν και τους απαραμίλλους στίχους του, τον πληρεξουσιοδοτούμεν δε και σήμερον να απαντήση διά των κατωτέρω ολίγων στίχων του και εις το εξής να συζητή μόνος του εμμέτρως και σοβαρώς με την Καν Σεγκοπούλου. Ιδού σήμερον μερικοί στίχοι του: “Όταν η γυναίκα / κάνει τη φιλολογία / και της έμπη η μανία / ποιήματα να γράφη / και να διαβάζη τον Καβάφη, / πάει το σπιτικό, / δεν έχει πια κουζίνα / ούτε πάτωμα παστρικό”. […]»Βλ. και Δασκαλόπουλος Δ391, όπου αναφέρεται πως «ύστερα από δυσμενή σχόλια του περ. Ίσις για το άρθρο της Ρίκας Σεγκοπούλου, η τελευταία υπέβαλε μήνυση επί εξυβρίσει».


      Δ392