Δ155 Φ[ώτος] Π[ολίτης]: Γ. Εξαρχόπουλος - Καβάφης - Ματθαίου. Πολιτεία, 7 Σεπτ. 1923.
Διακωμωδεί την καβαφική ποίηση. Παρωδεί τα ποιήματα «Τείχη» και «Εις το επίνειον». Ξανατυπ. στο Παρωδίες, 33. Παραθέτει ολόκληρο το «Μνήμη» (= Α218). Ξανατυπ. στο Δ1593.γ και στο βιβλίο του Φ. Πολίτη Επιλογή κριτικών άρθρων, τόμος τρίτος, Ίκαρος, 1985, 147-150.
ΣΧΟΛΙΑ:
Δ155.1 Νέστωρ: [Άτιτλο]. Όρθρος, περίοδος β΄, 1 (Σεπτ. 1923) 29. [«Ο κ. Φι και Πι σ’ ένα από τα τελευταία φύλλα της “Πολιτείας” μεταβάλλει τον κ. Καβάφην εις Εξαρχόπουλον. Μυστήρια πράγματα! Εμείς ενομίζαμε απεναντίας πως αυτοί οι δύο άνθρωποι, δηλαδή ο κ. Φι και Πι και ο κ. Καβάφης, είτανε πλασμένοι να συνεννοηθούν μεταξύ τους ενόσω μεταχειρίζονται τα ίδια κι απαράλλαχτα μέσα για να θορυβήσουν, ο ένας με τις ιλαροτραγικές κριτικές του κι ο άλλος με τους σόκιν στίχους του. Πώς γελιέται κανείς σ’ αυτό τον κόσμο! Όμως ο κ. Φι και Πι σαν πολύ κι από πολύν καιρό επικαλείται τις κατραπακιές. Τι να συμβαίνει άρα γε;»]
Δ3973
