Δ1116 Γ. Θέμελης: Μνήμη και τέχνη στην ποίηση του Καβάφη. Αλεξανδρινή Λογοτεχνία 1953, 29-36.
Ξανατυπ. στο Δ1831.
ΣΧΟΛΙΑ:
Δ1116.1 Ελουά Τρουβέρ [Γιάννης Χριστοδούλου], «Αλεξανδρινή Λογοτεχνία, 1953», Ταχυδρόμος, 20.9.1953.Πάντοτε στο ελληνικό λογοτεχνικό προσκήνιο, είκοσι χρόνια μετά το θάνατό του, βρίσκουμε τον Καβάφη! Όταν ενδιαφερόμεθα για την Αίγυπτο, είτε στην Αθήνα ή στο Παρίσι είτε στο Λονδίνο ή στη Νέα Υόρκη βρισκόμεθα, αναφέρουμε τα ονόματα του Καβάφη και του Τάνα Χουσσέν, προσθέτουμε και τον Ακκάντ... [...] Ο Καβάφης πέθανε από καιρό, κι όμως ακόμη μας στοιχειώνει όπως τον ίδιο οι νεκροί της ελληνιστικής περιόδου! Είτε απ’ την Αθήνα είτε απ’ το Παρίσι ή την Άνω Αίγυπτο, παντού απ’ όπου ζήτησε ο Αθανασόπουλος συνεργασία, του προσφέρανε Καβάφη! […] Σ’ ένα κριτικό άρθρο, πολύ ντοκουμενταρισμένο, ο Γ. Θέμελης μελετά τη μνήμη του ποιητή μας, αισθησιακή, βέβαια, μα βασανισμένη πιότερο στο πνεύμα παρά στην αναζήτηση φανταστικών ηδονών [...]».
